aug 052016
 

Manlief moest even naar het ziekenhuis voor wat onderzoekjes, niks ernstigs gelukkig. Dus manlief pakt de scooter en knort naar het ziekenhuis, daar netjes de scooter gestald en op slot gezet met een schijfremslot. Een degelijk en goedgekeurd door de verzekering slot.
Je ziet hem al aankomen waarschijnlijk. En ja, inderdaad , bij terugkomst in de stalling scooter foetsie. Hoe is dat nu mogelijk. Ik bedoel maar, zo’n scooter weegt toch al gauw 100 kg. En dat neem je net zomaar ff mee.
Zowat alle duivels uit de hel gevloekt, want het is wel JOUW scooter die gejat is. Je ziet die hele film al aan je voorbij gaan, aangifte doen bij de politie, je verzekeringsagent bellen, en op pad voor een nieuwe scooter.
De ellende alleen al, de tijd en de energie die het je kost, je baalt als een stekker,
Maar dan krijg je een helder moment! Er is beveiliging aanwezig in en rondom het ziekenhuis en je gaat daar maar eens navraag doen. En wat blijkt? Dit soort ‘diefstallen’ komen dagelijks voor Men jat een scooter, zet hem uit het zicht en komt het ’s avonds of ’s nachts ophalen met een busje.
Samen met de beveiliger maakt manlief een rondje over het ziekenhuisterrein en goddank werd de scooter terugvonden. Scheelt weer een hoop trammelant en geld.
Petje af voor de beveiliging van het ziekenhuis!

feb 132011
 

Je hebt een drukke dag voor de boeg, moet heel wat kilometers maken, diverse zeer enerverende en vermoeiende gesprekken voeren en weer de nodige kilometers maken om weer thuis te komen.

Bij thuiskomst staat de tafel gedekt, met een lekker glaasje wijn en de heerlijkste geuren uit de keuken.

Dan heb je toch geen Valentijnsdag meer nodig??

mrt 202009
 

Baasje is de andere dag weer naar huis gekomen, maar wat ik dan niet begrijp is dat hij bijna niet kon lopen ……….
Je gaat het ziekenhuis toch in om beter te worden en niet om er bijna mank uit te komen.
Het heeft dan ook tot vanmorgen geduurd eer het baasje weer eens met mij op pad is gegaan, tot die tijd heb ik mijn wandelingen onder toezicht van het vrouwtje moeten doen.
Was ook wel leuk, maar ja, zoals ik al eerder schreef, naar haar moet ik luisteren en netjes gaan zitten voor ik over mag steken.
Baasje hangt nog veel in de bank, dan heeft hij het minste last.
Voor zover ik het heb begrepen hebben ze met een mes (moet er niet aan denken) een paar openingen gemaakt en weer dicht genaaid. Of ze er iets uitgehaald of ingestopt hebben weet ik niet precies, ik ben ook maar een hondebeest.
Vrouwtje is al de tijd gewoon gaan werken, moest ik wachten met wandelen tot ze weer thuis was. Dus ja, niet wanneer het mij uitkwam.
En tot overmaat van ramp werd het vrouwtje in het weekend ook nog eens ziek, en belandde ergens deze week op de spoedafdeling van een ziekenhuis in mijn geboorteland. Gelukkig mocht ze wel mee naar huis, en ze is nu weer een stuk beter.

Alleen eten doet ze zo raar, alles fijngemalen, en heel langzaam eten.
Zo, nu zijn jullie weer bijgekletst en kan ik in het zonnetje gaan liggen uitrusten van het toetsjes indrukken. Is best moeilijk hoor, voor een hondebeest.

Poot van Sorbonne

ps. Hieronder nog wat plaatjes van bloemetjes, heeft het vrouwtje gemaakt.

mrt 112009
 

Hé hallo, Sorbonne, ook wel de Belg genaamd, hier
Normaal gesproken mag ik nooit computeren, maar het baasje en het vrouwtje zijn allebei afwezig én ze zijn vergeten de computer uit te zetten.
’t Is allemaal een beetje raar hier. Vanmorgen zijn het baasje en het vrouwtje samen weggegaan, maar het vrouwtje is alleen terug gekomen.
Het gebeurt wel vaker dat ze er geen van beiden zijn, maar dit is een andere situatie.
Leuk vind ik het niet, want ik ben gewend om met het baasje op stap te gaan om de omgeving te laten weten dat ik er nog steeds ben, tja, en dat gaat nu even niet.
Maar met het vrouwtje gaan wandelen is ook wel tof hoor, alleen moet ik bij haar luisteren en bepaalt zij waar we langslopen. Maar goed, daar valt nog mee te leven.
Vrouwtje is ook anders dan anders, en dat heeft met het baasje te maken. Ze heeft vanmorgen al veel opgeruimd, gepoetst, geboend en gewassen. En ze loopt iedere keer maar op de klok te kijken, je weet wel, zo’n ding wat aangeeft hoe laat het is.
Tijd is voor mij niet belangrijk, als ik maar regelmatig te eten en te drinken krijg en eruit mag als de nood hoog wordt.
Wat ik van het vrouwtje begrepen heb, is dat er een breuk is, of beter gezegd twee.
En daarom is het baasje er nu niet, die ligt in een vreemd mandje.
Nee niet in mijn mandje, daar past hij niet in, maar eentje die je kan rijden.
Hij heeft nl die twee breuken en nu is er een dokter aan de slag gegaan om dat weer goed te maken.
Het vrouwtje heeft me verteld, dat, als alles goed gaat, het baasje er morgen weer is, maar dat hij dan nog niet met mij op stap kan, dat zal nog een paar daagjes duren.
Dan ga ik nu maar kwispelen dat alles goed gaat en uitrusten in mijn mandje.

Tot blogs

Poot van Sorbonne.



okt 202008
 

Rijdend van A naar B op zijn scootertje was hij ergens rechtsaf geslagen om prompt bij een algehele politiecontrole te belanden.
Nu is dat op zich niet zo bezwaarlijk, kost alleen even wat tijd
Hij werd staande gehouden en bars gesommeerd zijn helm af te zetten en zijn rijbewijs, paspoort en verzekeringsbewijs te tonen, en snel een beetje.
Dat laatste had oom agent beter niet kunnen zeggen, tergend langzaam begon hij het gevraagde bijeen te zoeken en wilde het hem overhandigen.
Nee, werd hem toegebeten, hij moest het maar aan zijn vrouwelijke collega geven.
Vervolgens werden zijn papieren gecontroleerd en werd er nog eens extra gecheckt of alles wel klopte.
Vervolgens gaf oom agent opdracht aan zijn vrouwelijk collega ‘deze hotemetoot te verbaliseren; vergeten richting aan te geven bij het rechtsaf slaan!!!!’
Zij vond het allemaal een beetje overdreven om daar een proces verbaal van op te maken à raison van 40 eurietjes, maar hij hield voet bij stuk.
Bekeuring meegenomen naar huis, daar alles nog eens uitgelegd en de boosheid om zo’n behandeling te ventileren
Na een half uurtje: telefoon. De vrouwelijke agente…..
Zij bood excuses aan voor het lompe gedrag van haar collega en vertelde hem dat hij de bekeuring kon verscheuren, ze vond het een beetje té ver gaan.

Zouden er dan toch nog fatsoenlijke en/of eerlijke agenten zijn?????

apr 262007
 

Ik heb de laatste tijd mijn medeloggers een beetje verwaarloosd, komt omdat ik het knap druk heb de laatste tijd.
Nog van alles te regelen en te doen voor 2 mei, nieuwe pc gekocht voor manlief
En dat laatste kost me eigenlijk de meeste tijd, alles moest overgezet worden, aanpassingen maken, programma’s installeren, zorgen dat de nieuwe pc in het netwerk komt, en, niet te vergeten, manlief tekst en uitleg geven hoe die nieuwe pc werkt en wat de mogelijkheden zijn.
Ik moet zeggen, de nieuwe pc werkt perfect, is vele malen sneller dan de oude, en heeft oneindig veel mogelijkheden.
Voor je dat allemaal ontdekt en uitgezocht hebt, ben je weer een dag of wat verder.
O ja, en daarnaast moet ik ook nog werken, zou ik bijna vergeten
Dus ja euh, vandaar dat ik, wat het loggen betreft, alles een beetje heb laten versloffen.
Ik beloof beterschap, bij deze!

dec 132006
 

In zijn jonge jaren was manlief een echte sleutelaar, fietsen werden gedemonteerd en gemonteerd, van 2 werd er 1 gemaakt en het assortiment onderdelen deed niet onder voor een fietsenmaker.

Na de fietsen kwamen de brommers, was nog in de tijd dat die dingen opgevoerd konden worden en het was een sport geworden de snelste brommer van het dorp te krijgen. Oké dat je dan regelematig met oom agent te maken kregen was wat minder, maar je moest er wat voor over hebben nietwaar.

Dat weekend was de brommer van manlief zelf aan de beurt om onderhanden genomen te worden. Na een hele dag sleutelen, schoonmaken, smeren en poetsen was het dan zover. De brommer moest getest worden….. manlief starten en daar ging hij de polder in…..was alleen vergeten het voorwiel echt goed vast te zetten en door de trillingen en de snelheid raakte dat voorwiel los….manlief eronder uit…..broek kapot, jas naar de vaantjes, aan de rechterkant zo goed al gevild door het schuiven over het asfalt, maar de brommer deed het en had hoegenaamd geen schade.

Tegenwoordig rijdt manlief met de fiets, is wat veiliger……….

dec 072006
 

Dat manlief in zijn jeugd de nodige streken heeft uitgehaald is algemeen bekend

Een van die streken wil ik jullie niet onthouden

Het was een sport geworden om appel uit de boomgaard van meneer pastoor te bietsen

Je moest dan op een muur klimmen om bij die appels te komen

Aangezien hij niet de enige was die het op die appels had gemunt, moest je steeds verder reiken om er bij te kunnen

Manlief niet te beroerd, klom gewoon in die appelboom

Was alleen één ding vergeten, je moest ook nog een keer terug

En daar ging het fout

De tak waar hij op zat boog steeds verder door totdat hij met een grote krak van de boom brak

Manlief belandde in het kippenhok….was niet zo’n probleem, ware het niet dat dat hok alleen vanaf de buitenkant te openen was…….

Door het lawaai van de kippen kwam meneer pastoor toch maar eens kijken wat er aan de hand was

Hij vond een wel erg vreemde haan in ’t hok

Meneer pastoor nam manlief aan zijn oren mee naar huis, waar hem ook nog eens een fikse straf te wachten stond

Na dit voorval waren de appels niet meer zo aantrekkelijk…….