jun 222011
 
Geen beeld en geen geluid, dat was de situatie toen ik gisteravond thuis kwam. Wat ik ook probeerde, lief praten, schelden, tieren, zwijgen, aaien en nog veel meer, het bleef een beeld- en geluidloos gedoe. Wat nu?? Het hele riedeltje nog maar eens afgedraaid, maar helaas, geen enkele verbetering. Om wanhopig van te worden! Er is niets zo vervelend als een beeld- en geluidloze toestand thuis. Na veel gepieker en ge-ijsbeer de knoop maar doorgehakt. In de auto gestapt en naar de winkel, voor een nieuwe tv. Nu weer beeld en geluid tot ieders tevredenheid.    
jun 182011
 
Hoi hoi allemaal, hier weer een berichtje van Polleke, de meest gerespecteerde buurtkater. De mama van Charley en mijn vrouwtje hebben  iets nieuws bedacht. Wij mogen elkaar zo af en toe schrijven, om onze belevenissen uit te wisselen. Ik bedoel maar, Charley mag de tuin niet uit en ik mag de wijde wereld in, kan ik hem mooi vertellen over mijn avonturen. Ook niet onbelangrijk is dat Charley een heer op leeftijd is en mij bij tijd en wijle bijstaat met goede raad. Hieronder de brief die ik naar Charley gestuurd heb. (Zijn mama zet dat dan weer op het net, zodat ook andere poezebeesten mee kunnen genieten)   Yo Charley   Joh, heb jij echt zo'n hekel aan kammen?? Ik wou dat het vrouwtje mij iedere dag deed borstelen.......vink heerlijk. Maar ja, ik heb dan ook niet van die lange haren. Tja en dat de vrouwtjes niet (meer) naar je kijken, moet je je niet aantrekken hoor. Die zijn gewoon jaloers, als het kon zouden ze groen en geel zien van jaloezie. Ik weet niet of je het weet, maar jij bent wel ff wereldberoemd in blogland hoor (ik ook wel een ietsiepietsie). Mag ik je daarom een kleine raad geven van de ene jeweetwelkater naar de andere jeweetwelkater? Laat mamma Leen maar lekker haar gang gaan met die borsteldinges en zo, kunnen jouw mamma's ook genieten van een zeer gedistinnogwattes heer! Ik denk zo, dat je daar nog niet aan gedacht hebt.   Dat je verwend wordt met speciaal eten, is niet meer dan normaal hoor. Als ik ziek ben doet het vrouwtje dat ook. En weet je wat? Als het vrouwtje en het baasje weer eens een poosje van huis zijn (ik mag dat niet!) en ze komen terug, weet je wat ik dan doe??? Net of ik niet lekker in mijn vachtje zit! Joh, moet je het vrouwtje een horen, ze praat de hele tijd tegen mij, ik krijg alle aandacht die ik verdien en heeeeeel veel lekkere hapjes. Moeten ze maar niet weggaan met al die tassen en zo.   Nou, kerel, ik hoop dat je je staande houdt bij de dames, ik ga die Belg hier nog ff jennen.   Pootje van Polleke en de rest van de bende.    
jun 152011
 
Dansen de muizen op tafel. Een gezegde dat vaak uitkomt. Zo ook bij buuf. Die is momenteel op vakantie, maar haar tienerkinderen zijn thuis. Volop feest, iedere avond vaak tot diep in de nacht. Op het alcoholgebruik zou menige kroeg jaloers zijn. Overdag is het muisstil bij buuf, zo tegen een uur of 4 's middags wordt er voorzichtig een raam of deur geopend. Zelfs bij ons in de tuin komt de walm van verschaalde rook en bier je tegemoet. Een dezer dagen zal buuf weer thuiskomen, ik ben benieuwd hoe dat zal gaan aflopen  
jun 072011
 
In hun jeugd waren ze vriendinnen, zeer goede vriendinnen zelfs. Na hun middelbare schooltijd verloren ze elkaar uit het oog. Dat kan zo eens gebeuren. Jammer was het wel, ze hadden een hele toffe tijd gehad, lief en leed met elkaar gedeeld. Na jaren kwamen ze elkaar per toeval weer tegen op het internet. De een woonde nog in haar geboorteplaats, de ander in het buitenland. Via email, msn en gsm herstelden ze het contact. Ze gingen gewoon verder waar ze na de diploma-uitreiking gestopt waren. Het voelde goed, heel goed, alsof de tussenliggende jaren wegvielen. De gesprekken waren weer als vanouds. Ze besloten om elkaar te ontmoeten, er een fijn weekend van te maken. Hotelletje geboekt, wat dingen opgezocht om te gaan doen. Het werd een heel goed weekend, waarin ze alles nog eens de revue lieten passeren. De vriendin uit het buitenland was van plan weer terug naar huis te komen over niet al te lange tijd. Samen zijn ze op zoek gegaan naar een huisje, meubeltjes, verf, en alles wat nodig was om er een gezellig onderkomen van te maken. Samen hebben ze geverfd, behangen en alles neergezet. Nog een paar dagen en dan was het zo ver: de verhuizing. Helaas heeft de vriendin niet mogen genieten van haar nieuwe onderkomen, onderweg werd ze aangereden door een of ander dronken droppie, die met hoge snelheid door de bocht kwam gemalen, de macht over het stuur verloor en haar frontaal aanreed. Ze heeft het niet overleefd, helaas. En dat dronken droppie??? Die mankeerde helemaal niet, behalve een flinke kater de andere dag........................