jan 242012
 

De maand januari staat bij ons meestal in het teken van de vakantie. Niet dat we dan gaan, maar we gaan op zoek naar een onderkomen voor de volgende vakantie. Het land is bekend, Frankrijk, de streek wordt de Côte d’Azure. Nu nog een camping vinden die aan onze wensen voldoet.

Het is een lange zoektocht geworden waarbij ook de hulp van de Vakantiebeurs is ingeroepen. Eerst maar eens een paar campings bij de favorieten gezet en alles op het gemakkie bekeken.

Onze keuze is gevallen op camping Les Aubrèdes in Puget sur Argens. Boeking is gedaan, we hebben een leuke caravan en nu zijn we bezig om leuke dingen uit te zoeken die we willen gaan doen, bezichtigen en bezoeken.

Dat is voor ons vakantievoorpret bij uitstek.

 

 

jan 102012
 

Verliefd was ze en net zo’n beetje ook. Helemaal hoteldebotel was ze van hem. Na een poosje bleek dat hij ook verliefd op haar was.

So far so good, ware het niet dat hij getrouwd was en kinderen had. Ze twijfelde, vond dat het eigenlijk niet kon, een relatie met een getrouwde man. Haar hart was sterker dan haar verstand. Ze kon er niet meer tegen vechten, het was nu eenmaal zo.

Het was een mooie en spannende tijd, gestolen momenten, afspraakjes in het geheim, want de buitenwereld mocht het niet weten, nog niet in ieder geval.

De dag brak aan dat ze het niet meer konden verbergen, het was té zichtbaar geworden.

Ze kreeg van alle kanten commentaar en goed bedoelde raad, dat het niet goed was, dat ze altijd en eeuwig op de 2e plaats zou staan, nooit samen met hem kon zijn op speciale dagen. Ze kreeg zelfs verwijten, dat ze een huwelijk stuk maakte en kinderen ongelukkig. Maar ze leefde op een roze wolk, hij had haar toch beloofd bij zijn vrouw weg te gaan, met haar samen verder te gaan, zijn huwelijk stelde toch al niets meer voor, hij bleef bij haar voor de kinderen. Kortom, het bekende verhaal en betoog. Ze geloofde hem, ze kon niet anders. Immers, ze was nog steeds stapelverliefd op hem. Het zou allemaal goed komen, ze zouden samen verder door het leven gaan.

Althans, dat dacht ze en vertelde het zichzelf iedere dag weer. Het viel niet mee om de feestdagen alleen door te brengen, wachtend op een telefoontje van hem dat hij nog even langs zou komen. Maar helaas, dit jaar kon hij met geen mogelijkheid bij haar zijn, maar niet getreurd: volgend jaar was hij bij haar! Beloofde hij.

Toen kwam de dag dat ze hem groot nieuws kon vertellen, een reden te meer om bij haar te komen wonen en de scheiding in gang te zetten. Ze was zwanger en nog steeds dolgelukkig.

Ondanks alle mooie beloftes was hij niet blij, hij was zeer zeker niet van plan zijn verantwoording te nemen, laat staan zijn vrouw te verlaten.

Ze werd met een smak terug in de werkelijkheid gesmeten, daar zat ze dan, zwanger te wezen en geen man om haar te steunen. Ze werd uitgekotst door vrienden en collega’s, ze stond er alleen voor.

Daar zat ze dan, met een kind, een baan en helemaal alleen, zonder steun van wie dan ook.

Het enige wat ze nog over heeft zijn herinneringen aan een mooie tijd en een pracht van een dochter. Ze denkt nog vaak aan de goede raad van haar vrienden en familie…..had ze er maar naar geluisterd, dan was het misschien allemaal anders gelopen.

 

jan 092012
 

Al weer 17 jaar samen, waarvan 15 jaar getrouwd. Er is veel gebeurd in al die jaren, vrienden verloren, nieuwe vrienden gekregen, afscheid moeten nemen van lieve vrienden, genoten van vakanties in het zo geliefde Frankrijk, diverse banen gehad (nu mijn droombaan gevonden), dochterlief zien opgroeien tot een pracht meid en aanstaande moeder, samen veel gelachen, soms ook gehuild, genoten van elkaar en de mooie dingen om ons heen. Wat wil een mens nog meer??

Ons ‘jubileum’ hebben we gevierd met een nieuwjaarsborrel afgesloten met een heerlijk etentje. De fles met bubbels hebben we maar bewaard tot de volgende dag…….

 

Al met al zijn het hele mooie jaren geweest waar we van genoten hebben.

 

Maar: 2012 kan voor ons niet meer stuk! 15 jaar getrouwd en een kleinkind op komst.

Mooier kan toch niet?????