dec 152014
 

Tjemig zeg, wat is het saaaaaaai hiero sinds de buurpoezen weg zijn. Ook dieje rooie van de andere kant heb ik al een poosje niet gezien, geen idee war die weer uithangt.
Zo af en toe moet ik die twee keffertjes van de hoek tot de orde roepen, die kunnen me toch een partij tekeer gaan, wil je niet weten. En da’s nie best als het baasje of bazinnetje heel errug vroeg op moeten. Ik heb ze geverteld dat vandaag de laatste keer was, anders krijgen een linkse en een rechtse op hun snuit. Joh, blond dat ze me aankeken, ik lag stiekumweg helemaal in een deuk.
Gelukkig komt dà klein mènneke regelmatig hiero, Die brengt weer wat leven in de brouwerij, weet nu ook dat ik heel errug zachies geaaid wil worden en zo af en toe krijg een een kusje van hem.
Al met al valt het nog mee en ben ik stiekum ne ouwe mopperkont(maar dat maggie niet doorgevertellen hoor!)

Pootje van Polleke en diejen Belg.

dec 052014
 

Na een lang samenzijn waarin ze genoten hebben van elkaar, hun kind, schoonzoon en kleinkind, van hun vakanties en niet te vergeten van elkaar, was hij er van het ene moment op het andere niet meer. Geen tijd meer voor een afscheid, geen tijd meer om nog dingen tegen elkaar te zeggen. Pats boem, dat was het dan. Hoe moest ze nu verder zonder hem?? Thuiskomen in een leeg huis, geen knuffels meer, geen zoenen meer, niet meer met elkaar de dag kunnen doornemen, een leeg en koud bed. Ze zag het niet meer zitten, ze verslofte, niets was meer belangrijk
Tot ze op een dag het gevoel kreeg dat hij, haar grote liefde, dit niet wilde. Hij wilde dat ze doorging met haar leven en weer zou gaan genieten.
Hoe moeilijk en zwaar het ook was, ze heeft zich herpakt, een camper gehuurd en is alle plekjes langs gegaan waar ze ooit zo hadden genoten,
En tot haar stomme verbazing kon er weer van genieten, ze voelde zijn liefde en warmte weer en zat vol verbazing te kijken naar hun geliefde vakanties.
Na 6 weken is ze weer naar huis gegaan, vol goede moed en het gevoel dat ze niet alleen was, ze had haar dochter, schoonzoon en kleinkind nog. Ze moest verder en proberen te genieten van hetgeen ze nog had.
En dat heeft ze gedaan, tot het einde toe!