jun 022015
 
Nooit in haar leven had ze angst gekend, altijd had ze haar mannetje gestaan, kinderen opgevoed, hard gewerkt, h partner verloren, maar nooit een dag angst gekend. Tot die ene nacht/ochtend. Al jaren woont ze alleen in haar huisje, naar volle tevredenheid. Ze had weleens overwogen te verhuizen naar een appartement, maar dan zou ze geen tuin meer hebben, en van die tuin genoot ze met volle teugen. Haar tuin met vijver en leuke tuinmeubeltjes, waar ze in de zomer vaak te vinden is. Tot die ene nacht/ochtend. Ze voelde zich daar gelukkig en had leuk contact met de buren, vond haar weg in haar leventje. Tot die ene nacht/ochtend. Ze leefde haar leventje zoals zij dat wilde, genoot van haar kinderen en kleinkinderen, kon urenlang kletsen met haar vriendinnen onder het genot van een wijntje en hapjes. Tot die ene nacht/ochtend. Haar boodschappen deed ze bij de buurtsuper, de slager en de bakker, soms kocht ze vis bij de viskar. Tot die ene nacht/ochtend. Nu kent ze angst, diepe angst zelfs. Waarom?? Die ene nacht/ochtend heeft men geprobeerd in te breken in haar veilige omgeving, haar huis. Haar huis en omgeving voelt niet meer veilig, ze kan niet meer slapen, schrikt bij elke geluid en vraagt zich af waarom............