mrt 272011
 



Moe, zo ontzettend moe was ze, van het vechten tegen die rotziekte. Op, totaal op was ze, geen sprankje hoop was er nog. Zo graag had ze haar eerste kleinkindje willen zien, het willen vasthouden en knuffelen, willen genieten van een nieuw leven.

Het was haar helaas niet gegund, ze heeft de strijd verloren, ondanks haar gevecht.

Nu heeft ze rust en is zonder pijn.

Rust zacht lieve meid.

 

 

  7 Responses to “Dubbel (2)”

  1. Gecondoleerd en sterkte.

  2. Gecondoleerd….

    Love as always
    Di Mario

  3. Gecondoleerd! En veel sterkte

  4. Wat een vreselijk bericht, allemaal gecondoleerd en erg veel sterkte toegewenst.

  5. Hier zijn geen woorden voor, veel sterkte.

  6. Triest, gecondoleerd!

  7. Ook dit is een deel van het Leven, al ontgingen we het liever…
    En onze dierbaren willen we niet missen, als we het voor het zeggen hadden…
    Maar èrgens “ziet” ze haar kleinkindje (straks ?),
    ( zo’n gevoel heb ik altijd gehad…)
    In ieder geval stèrkte nog Bloempje.

    Ik ben al oma, maar zie weinig mijn kleinkinderen die overal verspreid zitten…
    Daarom geniet ik intussen van anderman’s (klein-)kinderen waar het maar mogelijk is…
    Ik heb ook al eens iets geschreven voor hen, voor als ik er ook niet meer ben….
    ( titel “ben niet gehaast” geloof ik, of “voor mijn (klein-)kinderen” in mijn blog )

    Lieve groet,
    hanny

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.