Enige tijd geleden, zo rond september vorig jaar, had ik een toenmalige vriendin aan de telefoon.

Nu was dat niet zo ongebruikelijk, we kletsten wel vaker uren op die manier

Het gesprek van toen ging voornamelijk over de vakantie, die van ons en die van hun

Bij ons stond Frankrijk op de planning, hun keuze was gevallen op Egypte.

Eerst een Nijlcruise en daarna nog een weekje in een resort om te genieten van het mooie weer.

De afspraak was dat ze me weer zou bellen als ze terug waren .

Zijn ze zeker en vast verdwaald daar in die grote zandvlakte, ik heb er nooit meer iets van vernomen.

Eindelijk mag ik weer eens een keertje met de toetsjes spelen, vrouwtje is nog druk bezig met van alles en nog wat

Aangezien het hier momenteel regent, heb ik niet zoveel zin om buiten te gaan spelen

Ik bedoel maar, ik moet een beetje op mijn uiterlijk letten, ik kan het natuurlijk niet maken eruit te zien als een verzopen kat…….

Vanmiddag weer een dolle boel geweest hier, ik heb een vriendinnetje en die komt me regelmatig ophalen om weer eens ouderwets kattenkwaad uit te halen

We zijn er saampjes op uit getrokken en zijn, eigenlijk per toeval, in de tuin van buuf beland.

Nu is buuf niet zo gecharmeerd van onze aanwezigheid, maar ze kan ons toch niet te pakken krijgen

Ze dacht een manier gevonden te hebben om ons te verjagen, nou ik kan je vertellen dat wij ons een bult gelachen hebben.

Ze wilde ons nl natspuiten met een slang, alleen schoot die slang los en was ze zelf klets en kletsnat.

Woedend, gillend en krijsend is ze naar binnen gegaan om even later bij mijn vrouwtje haar beklag te gaan doen.

Vrouwtje heeft haar aangehoord en haar tirade als kennisgeving aangenomen.

Dat buuf en mijn vrouwtje geen vriendjes zullen worden mag duidelijk zijn.

Na ruim 11 jaar is de tijd aangebroken om afscheid te nemen van mijn steun en toeverlaat
Zonder hem had ik het niet gered, altijd waren we samen, geen dag zonder elkaar geweest
In de loop der jaren zijn we aan elkaar gewend geraakt, werden we een team
Maar dingen kunnen veranderen waardoor een afscheid onvermijdelijk wordt
Eerst was een leven zonder hem ondenkbaar, nu wordt leven met hem gevaarlijk.
Zou ik nu door blijven gaan met hem, loop het helemaal mis
Na jaren trouwe dienst gaat mijn spuit voor de daginsuline nu de kast in, hopelijk kan hij daar nog jaren blijven liggen.

Soms is ‘t beater iets moeis te verleeze.
Beater verleeze dan dat ge ‘t noeit het gehad

Bovenstaande regels komen uit een liedje van Rowwen Heze. Ik hoorde het afgelopen zaterdag voor de eerste keer bewust en het heeft me geraakt en aan het denken gezet.

Aan de ene kant is het zo dat dat wat je niet kent of hebt je ook niet mist, maar aan de andere kant: er zijn mensen die ik gekend heb en die ik verloren ben, die mensen hebben mij dingen geleerd, vriendschap gegeven, gelukkig gemaakt, mij dagen met een gouden randje gegeven.

Veel verdriet heb ik gehad toen ik ze verloor, maar nu besef ik dat ik doordat ik hen gekend heb iets heb wat ik voor geen goud zou willen missen.

Ik kan me volledig aansluiten bij bovenstaande tekst.

Sinds het vrouwtje een nieuw plaatjesmachientje heeft, lijkt het wel of we nergens meer veilig zijn.

Liggen we ergens te slapen, komt ze weer met dat ding. Nu vind ik het over het algemeen niet erg als er plaatjes van mij gemaakt worden, maar soms dan ben ik het gewoon beu en doe ik net of ik het vrouwtje niet zie……..

Dat vindt ze niet leuk, ze kan er wel om lachen. Zou ze mijn truukje doorhebben??

Nu zijn wij niet de enige die belaagd worden door dat plaatjesmachientje, ook de bloemetjes in de tuin zijn regelmatig de pisang.

Hebben wij nog een voordeel: wij kunnen weglopen als we echt niet willen, dat kunnen die bloemetjes niet. Ik heb het ze eens gevraagd, maar een echt antwoord heb ik niet gekregen. Ik denk dat ze het niet erg vinden, anders zouden ze hun knopjes wel sluiten.

Verder heb ik niet zoveel te doen momenteel, alleen ’s nachts zorgen dat er geen jonge eendjes verorberd worden door de ratten. Dat probleem is deels opgelost, ik heb nl een rat gevangen en die meegenomen naar huis voor het vrouwtje.

Joh had ik geweten dat ze zo zou gillen had ik dat vast al eerder gedaan.

Weer een leuk speeltje gevonden voor mijn weblog, met dank aan Joanna.



Make a Smilebox slideshow

Als je zonder spanningen samen kunt zwijgen is ware vriendschap geboren.

Een maand of 6 geleden heb ik het besluit genomen van baan te wisselen
Velen hebben het mij afgeraden, vooral vanwege de onzekere economische situatie, want wie gooit er nu een vaste baan weg voor een tijdelijk contract??
Ik dus!
En ondanks de kredietcrisis en de vele ontslagen die links en rechts vallen en de reorganisaties, wordt mijn contract verlengd!
Voorlopig ben ik weer onder de pannen en wat er over 6 maanden gebeurt zien we dan wel weer

Afgelopen vrijdag was het zover, ik mocht me weer melden in het ziekenhuis in Mol vanwege de slipping van een aantal weken geleden.

Er moest weer een foto gemaakt worden en later op de dag een afspraak met de chirurg.

Gelukkig zit alles weer op zijn plaats en hoefde er geen gekke dingen gedaan te worden.

Mijn maagband is helemaal leeg en dat blijft voorlopig zo. Volgens de chirurg is dat het beste, om te voorkomen dat er nog een slipping komt.

Mijn gewicht blijft redelijk stabiel, eten gaat goed, dus ik ben weer een zeer tevreden mens.

Het enige nadeel: mijn zomergarderobe van vorig jaar past niet meer, dus dat wordt shoppen binnenkort.

Vrouwtje heeft het maar druk nu met dit mooie weer.
Het gaat weer veel beter met haar, ze kan weer ‘normaal’ eten, nog wel kleine beetjes, eigenlijk zoals ik dat doe.
Als ik trek krijg miauw ik net zolang tot ik iets lekkers krijg, het vrouwtje miauwt niet maar pakt zelf wat ze wil eten, wel een keer of 6 per dag.
Meestal blijft er wel iets over en dat krijgen wij dan, moeten we wel met z’n 4en delen, maar dat maakt niet uit, alle hapjes zin welkom.
Alle was wordt weer buitengehangen en ze is druk in de weer met haar plaatjesmaakding. Eerst waren de bloemtjes aan de beurt en gisteren moest ik weer de hoofdrol spelen.
Lag ik net lekker te genieten van de zon, komt ze weer met dat zwarte ding. Maar ja, aangezien ik niet de beroerdste ben heb ik maar net gedaan alsof ik het keitof vond.
Ze heeft ook nog een paar plaatjes gemaakt van die ouwe doos, die is al zo oud dat ze niet goed meer weet wat er allemaal gebeurt, die moet ik, als man zijnde, in bescherming nemen tegen een paar van die belhamels hier in de buurt. Al zeg ik het zelf, het heeft goed geholpen, ze kan nu weer gewoon haar rondje lopen, ik hou nog wel een oogje in het zeil, want ja, je weet maar nooit.