Schoon?????

  • Posted on maart 8, 2010 at 09:35

Het voorjaar is in aantocht, dus tijd voor de grote schoonmaak. De slaapkamer was als eerste aan de beurt. Plafond witten en muren sauzen. Alles uit de kasten, sopje erbij, alle kleding weer gesorteerd en netjes op stapeltjes terug in de kast, lamellen schoonmaken, overgordijnen laten luchten en kloppen, het bed uit elkaar halen, goed stofzuigen en weer in elkaar zetten, onderwijl het raam wagenwijd open, zodat de frisse lucht ruimschoots toegang had. De vloer gedweild en geboend.
Na een week was de slaapkamer weer spic en span…….. Ik schrijf was, omdat ik opnieuw kan gaan beginnen.

Onderhoud aan de verwarmingsketel is een goede, zo niet te zeggen, zeer goede zaak, vooropgesteld dat het goed gebeurt……….dat de monteur niet vergeet een onderdeel terug te plaatsen.

Gevolg: een behoorlijke lekkage en een plafond in de slaapkamer dat op half 11 hangt. Potverdorie, 3 weken geleden de hele slaapkamer schoongemaakt en geschilderd en nu dit weer.

Morgen komen ze een nieuw plafond leggen, vandaag dus de hele slaapkamer leeghalen en woensdag weer inruimen én schoonmaken.

Ik maar denken dat ik vroeg was dit jaar…………

Fanfare

  • Posted on februari 22, 2010 at 22:47

Normaal gesproken doe ik het nooit, maar deze oproep kon ik niet zomaar voorbij laten gaan. Een van mijn medewebloggers, Leidse Glibber genaamd, heeft een blogje geplaatst over een reünie van FBL, een fanfare uit Leiden. Omdat er nogal wat oud-leden buiten Leiden zijn gaan wonen en de contacten een beetje verwaterd zijn wil hij op deze manier proberen zoveel mogelijk mensen zien te bereiken.

Ik zou zeggen: Zegt het voort!

Weerzi(e)n

  • Posted on februari 21, 2010 at 21:40

Lange tijd geleden waren ze elkaar uit het oog verloren, eigenlijk vrij kort na hun middelbare schoolperiode. Het was niet echt ‘uit het oog, uit het hart’, maar langzaamaan was ze hem toch vergeten. Er waren andere, belangrijke zaken in haar leventje, een huwelijk, kinderen, een echtscheiding, een nieuwe relatie en werk.

Of hij nog aan haar dacht wist ze niet, stond ze verder ook niet bij stil, tot ze vorig jaar een kaart ontving, anoniem. Niet met valentijnsdag maar gewoon op een doordeweekse dag in mei.

Hij was aan haar gericht, onder haar meisjesnaam, met een gedichtje aan de binnenkant. Niet wetende van wie die kaart kon zijn heeft ze hem in de la gelegd en er verder niet meer aan gedacht.

Enkele weken later ontving ze wederom een anonieme kaart, nu per email, weer met een gedichtje, waar ze geen hout van kon maken. Ze heeft er lang over nagedacht en gepeinsd wie de afzender zou kunnen zijn, maar het zei haar niets.

Toch een beetje nieuwsgierig geworden, heeft ze geprobeerd de afzender te achterhalen, helaas zonder resultaat.

Tja, dan wordt het afwachten of er nog meer komt. En jawel, ruim een maan na de eerste kaart een mailtje, dit maal met afzender!

Haar mond viel open van verbazing, al wie ze verwacht had, hem toch zeer zeker niet. Als snel ontstond er een regelmatig emailcontact met uiteindelijk een afspraak om samen ergens koffie te gaan drinken.

Toch wel een beetje nerveus is ze naar die afspraak gereden, niet goed wetende wat ze ervan mocht of kon verwachten.

In het begin een beetje onwennig, elkaar een beetje aftasten en vertellen hoe het hun beiden was vergaan sinds de middelbare.

Nadat ze zich een beetje beter op hun gemak voelden, kwam het gesprek op persoonlijke dingen.

Toen kwam de aap uit de mouw, hij wilde met haar een relatie beginnen, vanwege ‘de goeie ouwe tijd’, zoals hij het noemde en ging er gemakshalve maar vanuit dat zij dat ook wel wilde.

Zonder een woord te zeggen is ze opgestaan en gegaan, om niet meer om te kijken.


Vakantie

  • Posted on februari 9, 2010 at 19:17

Buiten is het grijs, nat en koud, regenkoud.

Binnen is het warm en zie ik de zon………ik waan me in warmere oorden

Tijd dus om me eens bezig te gaan houden met de vakantie

Op internet rondsnuffelen naar campings, hoeft geen camping met een boel sterren te zijn, geen mega-spektakel, animatie is aan ons niet besteed.

Zolang we een plek hebben waar we kunnen slapen, eten en buiten zitten is het voor ons goed.

Dit jaar gaan we naar de Côte d’Azure, we zijn daar nog lang niet uitgekeken, nog genoeg dorpjes en steden te bezoeken en te flaneren over de boulevards.

De speurtocht naar een camping is al een soortement vakantie op zich, er zijn er zoveel dat het moeilijk kiezen wordt, uiteindelijk hebben we gekozen voor Les Pecheurs in Roquebrune sur Argens. Dat wordt onze uitvalsbasis voor alle leuke dingen die we willen gaan doen.

Het lijstje van dorpjes en steden die we willen zien wordt almaar langer, maar ook af en toe een dagje rust en lekker luieren aan het strand of het zwembad is een must. Ik bedoel maar, het is tenslotte vakantie nietwaar.

Nu nog wachten tot september……..


Avontuur

  • Posted on januari 12, 2010 at 22:49

Zo hé, zo hé, je gelooft je ogen niet als ik jullie ga vertellen wat me nu weer is overkomen……Ik ben nog niet helemaal bijgekomen van de schrik en de verontwaardiging.
Maar laat ik bij het begin beginnen. Zijn jullie er klaar voor?? Daar gaan we dan.

Het is al een tijdje een beetje rommelig hier in huis, komt omdat het vrouwtje zonodig moet gaan schoonmaken en deze keer wordt dat dus errug grondig gedaan. Kijk, dat ze dat in het voorjaar wil doen, daar kan ik nog mee leven, kan ik tenminste naar buiten, maar nu met al die sneeuw en kou lig ik toch liever in mijn mandje te dromen.

Eerst gaan zie hier allerlei dingen afbreken en weghalen, gevolg: ik moet IEDERE DAG weer gaan zoeken waar ze mijn mandje nu weer weggezet hebben. En je moet niet denken dat ze me even vertellen waar ik mijn mandje kan vinden hoor, o nee, dat zit er niet in.

Maar goed, ik dwaal af. Gisterochtend, joh het was nog donker, stond er in ene een vreemde baas in ons huisje die allerlei spullen in de gang neerzette om vervolgens gezellie koffie te gaan drinken met mijn vrouwtje. Ik ben maar even een ommetje gaan maken, ik hou niet zo van vreemde bazen.
Toen ik trug binnenkwam ben ik me een hoedje geschrokken, staat er, precies daar waar ik dacht dat mijn mandje stond, een witte man! Da’s toch niet normaal meer. Enfin, na wat zoeken had ik dan eindelijk ontdekt waar hij met mijn mandje gebleven was en wilde ik heerlijk gaan slapen. Niet dus, die witte man die maakte me daar een herrie. Gelukkig duurde dat niet zo lang en kon ik mijn schoonheidsslaapje doen.

Toen ik wakker werd zag ik dat het zolderluik openstond, maar zonder trap. Daar stond die witte man op en hij was bezig wit spul op de muren te smeren. Ik maar weer verder pitten, zo interessant vond ik het ook weer niet

’s Middags was die witte man klaar en had de zoldertrap weer terug gezet…..ik weet dat ik niet op de zolder mag komen, maar ik kon de verleiding niet weerstaan. Ik heb daar eens lekker rondgesnuffeld, dat was tof joh, daar zijn allerlei hoekjes en gaatjes waar je je heerlijk kunt verstoppen en slapen.

Weer wakker geworden wilde ik naar beneden gaan, het was inmiddels etenstijd geworden. En weet je, weet je, ik KON NIET naar beneden, een of andere Jan Doedel had het luik gesloten zonder te kijken of ik niet toevallig op de zolder was. Nou, daar zat ik dan, in het donker, opgesloten op de zolder terwijl iedereen lekker zat te smullen, Kan je het je voorstellen??

Ik ben toen maar begonnen met miauwen, maar ook dat hebben ze niet gehoord. Ja, en toen ze het eindelijk hoorden dachten ze eerst dat het die ouwe doos was, die maiuwt namelijk altijd.
Toen heb ik alles maar in de strijd gegooid en op mijn katers gaan miauwen en (stom, stom, stom) ben op dat luik gaan staan. Het is maar goed dat een kat altijd op zijn pootjes terecht komt…….Ik was in no time beneden.

En weet je wat nou het ergste was? Nou, nou?? Ik heb nog niet eens een extra, lekker hapje gekregen van het vrouwtje. Ja op m’n duvel gekregen omdat ik niet op de zolder mocht komen.
Nu ik het nu zo hier aan het tiepelen ben, word ik weer boos en verontwaadigt. Zo ga je toch niet om met een rode kater die (bijna) de schrik van zijn leven heeft gekregen??


01-01-10

  • Posted on januari 1, 2010 at 16:40

Hier Polleke weer, met de eer om de eerste lettertjes van dit jaar te mogen maken

Tjemig, wat een spektakel afgelopen nacht zeg. Een hoop van die mensenmalloten die allerlei knaldingen hadden. Gaan ze in de kou buiten staan om lichtjes te zien. Kan je beter, net als ik, op de vensterbank gaan liggen en naar buiten kijken, is lekker warm.

Gelukkig zijn mijn baasje en bazinnetje binnen gebleven, ze hadden lekkere hapjes en drankjes waar ze een beetje lollig van werden. Ze hadden ook aan ons gedacht, wij hebben ook mogen meesnoepen.

Alleen die grote Belg niet, die hadden ze witte ronde dingetjes gegeven, die heeft heel de avond geslapen, was wel lekker rustig.

Nadat al die knaldingen waren gestopt ben ik lekker naar buiten gegaan om al mijn kattevriendjes een pootje en een kopje te geven, was gezellig joh, zo gezellig dat ik pas weer naar huis en gegaan toen het al weer licht was.

En nu, nu ga ik weer een warm plekje opzoeken om eens goed uit te rusten, ik heb nog een heel jaar om allerlei avonturen te beleven.

Pootje van Polleke en de rest van de bende

Oeps, zou ik nog bijna vergeten iedereen een avontuurlijk en gezond 2010 te wensen. Bij deze.

Nepperd

  • Posted on december 17, 2009 at 22:19

Hoi hoi, hier ben ik weer eens, het vrouwtje zei dat ik weer eens mocht gaan tiepelen, ze heeft het zelf nogal druk met tiknaaldjes en een draadje.
Zoals jullie weten hou ik er nogal van om kattenkwaad uit te halen en niet alleen met buuf….
Jaren geleden, toen ik nog een vrij jong katertje was, liep er hier in de buurt ook een soortement Polleke rond, en daar speelde ik heel veel mee.
We hebben toen samen een streek uitgehaald, die ze hier echt never nooit meer zullen vergeten.
Die Belg was hier toen nog niet, anders hadden we het nooit kunnen doen.
Eert hebben we een van de buurkinderen zover gekregen dat ze met dat nep-Polleke naar het baasje ging, die heeft hem toen mee naar binnen genomen. Tot zover was er nog niks aan de hand, maar toen er eten in de bakjes gedaan werd, kwam hij er toch al snel achter dat het niet helemaal klopte……Hij heeft zich zelfs afgevraagd of hij naar de oogarts moest vanwege dubbel zien.
Bij ons staat in de zomer altijd de tuindeur open, als het niet regent tenminste, en dat gaf ons een mooie kans op een tweede rondje kattenkwaad……
Ik was boven prinsheerlijk op een bed gaan liggen slapen, maar had mijn vriendje een seintje gegeven dat de kust veilig was.
Vrouwtje was boven bezig met poetsen en boenen, en tegen koffietijd ging ze naar beneden. Ik heb maar eens flink gemiauwd zodat ze wist dat ik boven was……..
Eenmaal beneden is ze koffie gaan inschenken en wilde die buiten opdrinken. Ze liep door de kamer en dacht dat ik inmiddels van het bed naar de bank was verhuisd….
Maar helemaal vertrouwen deed ze het toch niet, ze is naar boven gevlogen om te zien of ik daar nog was……. Ze schrok zich het apelazarus en wist niet goed wat te doen.
Na deze streken ben ik mijn vriendje uit het oog verloren, dacht datie een nieuw baasje had gevonden of zo.
Gisteren heb ik hem weer gezien, maar spelen zullen we niet meer, hij had een aanvaring gehad met grote hond die hem naar de poezenhemel heeft geholpen. Hopelijk komt hij daar nieuwe vriendjes tegen om kattenkwaad mee uit te halen.

Cursus

  • Posted on december 5, 2009 at 23:09

Bij de post zat weer eens een brief van het CWI, deze keer met de mededeling dat er een afspraak was gemaakt om op die en die dag te verschijnen bij zijn werkcoach.
Een hele waslijst met allerlei papieren en formulieren die hij moest meebrengen.
Op de dag van de afspraak haalde hij zijn map met alle paperassen tevoorschijn en ging vol goede moed richting de werkcoach.
Eenmaal daar aangekomen liet men hem zo’n 3 kwartier wachten, uiteraard zonder koffie of iets anders te drinken.
Eindelijk had ze tijd voor hem, dus hij mee naar haar bureau. Hij wilde zijn map al op het bureau neerleggen, maar voor hij de kans kreeg begon ze al over zijn werkverleden en dat ze had gezien dat het hoge tiijd was dat hij weer een opleiding ging volgen.
Hij wilde haar al bedanken voor de geboden kans, weer kreeg hij niet de kans iets te zeggen.
Ze had voor de volgende week een cursus voor hem geregeld, uiteraard op kosten van het CWI en verwachtte van hem dat hij zich daar zou melden op de afgesproken datum.
Hij keek in zijn agenda en zag dat hij op een van de cursusdagen een dringende afspraak had staan.
Tja, wat nu? Hij heft de stoute schoenen maar aangetrokken en uitgelegd dat hij die dag écht niet kon……..
En daar heeft ie spijt van gehad, wil je niet weten.
Als een furie beet ze hem toe: ‘Meneer, u heeft nu eenmaal een uitkering en dat houdt in dat U maar te doen heeft wat wij zeggen, wanneer wij het zeggen! Die afspraak gaat U verzetten, zoniet zult U daar de gevolgen van ondervinden! U dacht toch echt niet dat U nog over Uw eigen tijd kon beschikken?? Nee, nee, Meneer, zolang U die uitkering ontvangt dient U ten alle tijden ter beschikking te staan om Uw kansen op de arbeidsmarkt te verhogen.’
Hij heeft die afspraak maar naar de andere week doorgeschoven…………

Oom Agent.

  • Posted on november 20, 2009 at 18:53

Na de nodige files en opstopping ben je dan eindelijk bijna thuis, word je van de weg afgebonjourd door oom agent vanwege een grootscheepse controle.
Controles, oké, maar het kan ook op een andere manier dan mij is overkomen.
Ik sluit netjes aan in de rij, open alvast het raampje zodat een en ander snel afgehandeld kan worden. Oom agent was niet al te vriendelijk en spraakzaam.
“Rijbewijs!” “Ogenblikje asjeblief.” Netjes mijn rijbewijs overhandigd, dit werd van voor naar achter gecontroleerd en nog maar eens bekeken.
“Kentekenbewijs!” Had ik al uit mijn tas gehaald en overhandigde hem met een vriendelijk “Alstublieft meneer”.
Ook deze papieren met met de preciezie van een vlooienkam bekeken.
“APK?”
“Ja, meneer.”
“Papieren!”
“Dit moeten in het mapje zitten wat ik U net heb overhandigd, meneer.”
Hij dat mapje nog eens nagekeken en uiteindelijk de juiste papieren gevonden.
Op het keuringsrapport was niks aan te merken en vervolgens krijg ik alles letterlijk toegeworpen, zo door het open raampje.
Ik heb hem nog een fijne avond gewenst, maar kreeg geen antwoord meer, werd door armbewegingen gesommeerd zo snel mogelijk te maken dat ik wegkwam.

Misschien een ideetje om de heren agenten een cursusje klantvriendelijkheid te laten volgen??

Uitstapje (2)

  • Posted on november 17, 2009 at 00:58

Maandag op controle geweest in het ziekenhuis in Mol.

Gelukkig is alles in orde nu met de maagband, ik blijf wel onder redelijk strenge controle.

Een controle die bestaat uit een gesprek met de behandelend chirurg en indien nodig een contrast foto.

Het goeie nieuws van deze controle:

    • de band zit weer daar waar hij zitten moet

    • ik ben 86,8% (!) van mijn overgewicht kwijt.

    • vloeibaar eten afbouwen naar normaal

    • chirurg ernstig tevreden over het verloop van de operatie en het gewichtsverlies.

Mijn dag (wat zeg ik, mijn jaar) kan niet meer stuk.