Dag 5
Ook deze morgen waren we vroeg uit de veren, zo rond de klok van 7.
Tja, en dan kun je gaan bellen omdat je medische hulp nodig hebt. Het advies was om rechtstreeks naar het ziekenhuis van Fréjus te rijden. Zo gezegd zo gedaan, tenminste dat dachten we. Niet bekend in die stad, dus eerst maar eens op zoek naar een Office du Tourisme voor een plattegrond. Stervensdruk daarbinnen, maar gelukkig hing er buiten eentje. Het ziekenhuis opgezocht en aan de wandel gegaan. Was me toch een eind lopen, maar we hebben het gehaald.
Bij de spoedeisende hulp heel vriendelijk geholpen, leek er in eerste instantie op dat we de andere dag moesten terug komen en dat het een opname zou gaan worden. Maar gelukkig was er een arts die gelijk wilde kijken en dus mocht ik naar binnen in de hoop dat het abces geopend zou worden, troep eruit en veel minder pijn. Maar helaas, dat ging niet, heb medicijnen voorgeschreven gekregen, voor 7 dagen en nu maar hopen dat het werkt.
s Middags uitgewaaid aan het strand en weer een beetje bijgekleurd.
Die avond uit eten, naar hetzelfde restaurant als 4 jaar geleden. Alleen was het van eigenaar verwisseld en een beetje erg chique geworden. Heerlijk gegeten, het lamsvlees smolt bijna op je tong. Manlief wilde nog graag koffie en dat sloeg werkelijk alles. Koffie werd geserveerd, melkkannetje erbij, een schaaltje met lekkers, noga, kruidkoekje en suiker. Die zat in een doos, 2 soorten met twee kleine lepeltjes.
Behoorlijk wat geld kwijt, maar het was het wel waard.
Dag 6
Boodschappen- en stranddag.
Dag 7
Vrijdag is marktdag in Ventimiglia, Italië, en daar moesten we naar toe.
Dat betekende wel vroeg opstaan, omdat we met de trein wilden gaan vanuit St. Raphael.
Het was het boemeltje, oftewel op elk station werd er gestopt. De trein volgt zo goed als de corniche dus kon ik deze keer genieten van het spectaculaire uitzicht.
Eenmaal in Ventimiglia eerst aan de koffie en daarna slenteren over de markt. Leuke trui van cashmir en een paar kettingen gekocht, ook een badpak en bikini, met ruim 17 kilo minder moet dat kunnen, tussen de middag ik aan de spaghetti fruits de mer en Frank aan de pizza.
Om 17.00 de trein terug naar St. Raphael en deze keer niet het boemeltje. In St. Raphael een paninie gegeten, nog even over de boulevard geslenterd en richting de camping. Al bij al een goeie 12 uur onderweg geweest
Phfff, wat een tijd he.. zo onderweg, maar gelukkig heb je wel genoten van de dag. In het buitenland naar de dokter of ziekenhuis, dat zou voor mij een nachtmerrie zijn.
Love As Always
Di Mario
Het was gezellig en dan let je niet zo op de tijd. Medische hulp in Frankrijk is over het algemeen beter geregeld dan in Nederland.
Hoop wel dat het geholpen heeft die medicijnen, want ziek zijn in het buitenland is altijd erger dan thuis. 12 uur onderweg en dat als je al niet lekker bent valt ook niet mee.
Medicijnen hebben niet echt geholpen, helaas. Ik ben er gelukkig niet ziek van, is alleen een pijnlijke kwestie
12 uur is wel lang hoor
Liever zo’n dag dan een 12 uurs dienst…..
Hopelijk begin je weer op te knappen, want ziek zijn op je vakantie is balen.
Gr 10
Gelukkig niet ziek geweest in de zin van koorts of , alleen pijnlijk, maar dat is bekend.
Dat waren bewogen dagen dus, die volgens mij zo om waren, mooi die foto’s ook weer, die maskers, ben ik zo gek op 😀
Ik hoop in het vervolg te lezen dat het abces gauw weg was en je niet terug hoefde te gaan in elk geval.
XXX